за незаконнае выпальванне сухой расліннасці, травы на пні, а таксама іржышча і пажніўных астаткаў на палях або непрыняцце мер па ліквідацыі выпальванняў вінаватыя асобы прыцягваюцца да адміністрацыйнай адказнасці у выглядзе штрафу ў памеры ад дзесяці да трыццаці базавых велічынь;
за развядзенне вогнішчаў у забароненых месцах, за выключэннем парушэнняў патрабаванняў пажарнай бяспекі, адказнасць за якія прадугледжана іншымі артыкуламі Асаблівай часткі названага Кодэкса, цягне накладанне штрафу ў памеры да дванаццаці базавых велічынь.
Акрамя таго, незаконнае выпальванне сухой расліннасці, травы на пні (акрамя газонаў, кветнікаў, ляснога подсцілу, жывога падгрунтовага покрыва), а таксама іржышча і пажніўных рэшткаў у адпаведнасці з пунктам 3 Палажэння аб парадку вылічэння памеру кампенсацыі шкоды, прычыненай навакольнаму асяроддзю, і складання акта аб устанаўленні факту прычынення шкоды навакольнаму асяроддзю, зацверджанага пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 17 ліпеня 2008 г. № 1042, з'яўляецца фактам прычынення шкоды навакольнаму асяроддзю і прадугледжвае грамадска-прававую адказнасць.
Памер кампенсацыі шкоды, прычыненай навакольнаму асяроддзю, вызначаецца па таксах, зацверджаных Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 24 чэрвеня 2008 г. № 348 «Аб таксах для вызначэння памеру кампенсацыі шкоды, прычыненай навакольнаму асяроддзю».
Статыстыка паказвае, што абсалютная большасць пажараў з-за выпальвання сухой травы адбываецца па віне людзей і толькі 5-10% узгаранняў у экасістэмах узнікаюць з-за метэаралагічных умоў.
Паколькі значная частка падпалаў сухой травы ўвесну вырабляецца з добрых падахвочванняў, мае сэнс згадаць і пра ўяўную карысць ад такіх падпалаў і супаставіць яе з прычыненай травянымі паламі шкодай.
Асноўны довад прыхільнікаў выпальвання леташняй травы складаецца ў тым, што яно ўзбагачае яе попелам, у выніку чаго на выпаленых участках трава з'яўляецца хутчэй і расце лепш.
Спецыялісты запэўніваюць, што попел, які застаўся пасля спальвання травы, ніяк не ўплывае на паляпшэнне якасці глебы, бо губляюцца азотныя злучэнні (асноўная частка назапашанага ў расліннасці звязанага азоту вызваляецца ў атмасферу, становячыся для пераважнай большасці раслін недаступнай).
Змяшчаемыя ў попеле мінеральныя элементы пераходзяць у растваральную форму і лёгка сыходзяць з павярхоўнымі і грунтавымі водамі. Толькі нязначная іх частка засвойваецца раслінамі.
Пасля травянога пажару, ізноў прарастаюць толькі травы, якія размножваюцца карэнішчамі, накшталт пырніка. Меданосныя кветкі, культурная трава, прыдатныя для корму хатніх жывёл, а тым ліку нарыхтоўкі сена, размножваюцца насеннем, а насенне пры выпальванні травы згарае.
Працэс гарэння суправаджаецца выкідам у атмасферу вуглякіслага газу, згарае кісларод. У агні згараюць рэшткі ўгнаенняў і ядахімікатаў, утвараючы лятучыя таксічныя арганічныя і неарганічныя злучэнні. Пры выпальванні травы ўздоўж аўтадарог адбываецца забруджванне паветра цяжкімі металамі.
У выніку выпальвання сухой травы збядняецца відавы склад лугавой расліннасці і жывёльнага свету. Усюды, дзе прайшлі палы, не будзе ўжо ранейшага разнатраўя, пустазелле «захопіць» вызваленую тэрыторыю.
У агні выпальванняў гінуць бесхрыбтовыя, казуркі, жабы, яшчаркі і іншыя жывёлы. Выпальванне сухога травастою выклікае гібель кладак і месцаў гнездзішчаў такіх птушак, як крыжанка, чыбіс, чаротавая і звычайная аўсянкі, палявы, лясны і чубаты жаўрукі, лугавы канёк. Гнездавы перыяд гэтых птушак пачынаецца якраз у пачатку красавіка.
Наваполацкая гарадская і раённая інспекцыя прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя звяртаецца да грамадзян з разуменнем і пачуццём грамадзянскага абавязку паставіцца да гэтай праблемы, не дапускаць сельскагаспадарчых выпальванняў і выпальвання сухой расліннасці!
211440, Віцебская вобл., г. Наваполацк, вул. Маладзёжная, 74
